دانشجویان کارشناسی مامایی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

روز ماما مبارک

فرزانه — Sat, 5 May 2012 09:51:08 GMT

مامایی هنری است که علم را به خدمت خود می گیرد تا عشق را در معرکۀ راز و تجلیگاه آفرینش به نمایش گزارد.
و ماما زیبنده فردی است
که پیام عشق و امید می دهد و با دستان پر نیاز از خداوند توانای بی نیاز مدد می جوید تا دنیای روشناییها ره آوردی تازه بخشد.

در هر لحظه ،

نوزاد یا نوزادانی در گوشه و کنار دنیا متولد می‌شوند

. حادثه‌ای که کثرت و قدمت آن باعث شده است تاعظمت این بزرگترین معجزه خلقت از چشمها پنهان بماند.

تولد بزرگترین ، باشکوه‌ترین و بحرانی‌ترین لحظه زندگی و قدیمی‌ترین تجربه بشری است و در میان مشاغل نیز مامایی( در شکل سنتی آن) یکی از قدیمی‌ترین مشاغل است .

زیرا از قدیم، عده‌ای از زنان بودند که به دلیل تجربه بسیار و اطلاع‌ از داروهای گیاهی و تاثیرات آنها، به زنان دیگر کمک می‌کردند تا وضع حمل آسان‌تر و ایمن‌تری داشته باشند.

التبه نباید تصور کرد که آنچه امروز به نام حرفه و دانش مامایی معروف است، ادامه و دنباله همان مامایی سنتی است بلکه امروزه مامایی دانشی است که بر مشاهده ،‌ آموزش، پیشگیری ، تحقیق، تشخیص و درمان استوار شده است

«رشته مامایی عشق و علاقه و صبر و حوصله بسیار بالا می‌خواهد چون یک خانم در حال زایمان شرایط بسیار حساسی دارد و بسیاری از حرفها یا حرکاتش در اختیار خودش نیست و یک ماما باید در حد امکان با صبر و حوصله بسیار به او آرامش و قوت قلب بدهد و توجه داشته باشد که مسوولیت جان دونفر یعنی مادر و جنین او را بر عهده دارد. همچنین یک ماما باید بسیار باهوش و نکته‌سنج باشد و از مقابل مسائل هرچند که کوچک باشد به سادگی نگذرد ، زیرا خیلی از مسائل یا علائم کوچکی که در هنگام بارداری یا زایمان ظاهرمی‌شود، در صورت عدم توجه می‌تواند خطرات جانی برای نوزاد یا مادر به دنبال داشته باشد.

همچنین دانشجوی این رشته باید تحمل خون و خونریزی، شب‌کاری و در کل کار در محیط بیمارستان را داشته باشد و به کار عملی نیز علاقه‌مند باشد چون دروس این رشته بیشتر عملی است و کمتر جنبه تئوری دارد.

«در سالهای اخیر دانشجویان مستعد و خوبی وارد رشته مامایی می‌شوند اما متاسفانه بسیاری از دانشجویان شناخت دقیقی از این رشته ندارند. برای مثال نمی‌دانند که در ترم‌های اول باید در بیمارستان‌ کارها و خدمات ابتدایی پرستاری را انجام دهند و حتی گاهی اوقات به همین دلیل سرخورده می‌شوند و انصراف می‌دهند، در حالی که اگر با علاقه و عشق لازم وارد این رشته شوند، متوجه می‌شوند که مامایی رشته با ارزش و پراهمیتی است که از نظر معنوی می‌تواند انسان را به معنای واقعی کلمه راضی کند .

روزتان مبارک عزیزان

از دست تو ای قدیمی...

آلاله — Thu, 3 May 2012 22:03:19 GMT

اینجا هیچی نمیگم.بیا ادامه مطلب!!!

امروزرفتم معاونت چون با یه خانم کار داشتم.قرار بود بهم یه کارت بده.تا رسیدم اونجا گفتن همین 5 دقیقه پیش رفتن.پیش خودم گفتم تو از اولش خوش شانس بودی!

به همکارش گفتم نمیشه شما کار منو را بندازی؟گف نه جانم باید خودشون بیان.ایشالا شنبه.

-آخه کاری نداره که خانم من کارت شناساییمو نشون میدم شما اسممو یادداشت میکنی بعد کارتو بهم میدی.

خانمه کوتاه نمیومد هی میگف یه روز دیگه بیا.اینقد اصرار کردم تا بالاخره راضی شد زنگ بزنه همکارش و خلاصه کارمو را انداخت.وقتی داش به همکارش زنگ میزد گف دانشجو هم دانشجوی قدیم.

منم هیچی نگفتم آخه قرار بود کارمو را بندازه...

عصر بود

مامانم تازه از مسافرت برگشته بود.منم شدیدا خوابم میومد.با خودم فک کردم بیام تحویلش بگیرم واسش چایی دم کردم.وقت چایی ریختن اصلا حوصله بلند شدن نداشتم به مامانم که تو آشپزخونه بود گفتم:مامان میشه شما چایی رو بریزین؟

ناگهان طوفانی به پا شد!!!

-پاشو دختر!من اینهمه کار ریخته سرم.تازه از راه رسیدم جای اینکه چایی رو بریزی بیاری واسه من میگی خودم بریزم؟بچه هم بچه های قدیم...

منم هیچی نگفتم...آخه حسابی خوابم گرفته بود.بلند شدم چایی رو ریختم.

شب بود.موقع شام اومدم تو آشپزخونه تا ظرف غذامو پر کنم.داداشم اومد ظرفشو گرفت جلو گف:اول واسه من بریز.

-من فقط واسه خودم غذا میریزم.

-نچ نچ...خواهرم خواهرای قدیم...

حالا بماند که در طول روز یه لیوانم جابه جا نکرده بود.میخواس واسه خودش غذا بریزه تنبلیش میومد.

منم هیچی نگفتم!!!

واقعا چراااا؟؟؟؟؟

تو رو خدا اینقد قدیمیا رو به رخ ما نکشین!!قدیم قدیمه امروزم امروزه!

همه نسل ها که قرار نیس رفتاراشون از رو هم کپی پیست بشه.

بچه ها نسل به نسل محبت هاشون فرق میکنه.احترام گذاشتناشون فرق میکنه.دیدگاه به زندگیشونم فرق میکنه.

مگه نه؟

اسانسور

سپیده — Mon, 30 Apr 2012 12:31:35 GMT

The Elevator

آسانسور

An Amish Boy and his father were in a mall. They were amazed by almost everything they saw, but especially by two shiny, silver walls that could move apart and then slide back together again.

The boy asked, "What is this, father?" The father (never having seen an elevator) responded, "honey, I have never seen anything like this in my life, I don't know what it is."

While the boy and his father were watching with amazement, a fat, ugly old woman moved up to the moving walls and pressed a button. The walls opened, and the woman walked between them into a small room.

The walls closed, and the boy and his father watched the small numbers above the walls light up sequentially.

They continued to watch until it reached the last number, and then the numbers began to light in the reverse order.

Finally the walls opened up again and a gorgeous 24-year-old blond stepped out.

The father, not taking his eyes off the young girl, said quietly to his son, "Go get your mother.

پسر و پدر شهر ندیده ای داخل فروشگاهی شدندتقریبا همه چیز باعث شگفتی آنها می شد مخصوصا دو تا دیوار براق و نقره ای که می تونست از هم باز بشه و دوباره بسته بشه.پسر می پرسه این چیه.پدر که هرگزچنین چیزی را ندیده بود جواب داد :عزیزم من هرگز چنین چیزی تو زندگی ام ندیده ام نمی دونم چیه.در حالی که داشتند با شگفتی تماشا می کردن خانم چاق و زشتی به طرف در متحرک حرکت کرد و کلیدی را زد در باز شد زن رفت بین دیوارها تویه اتاقه کوچیک در بسته شد و پسر و پدر دیدند که شماره های کوچکی بالای لامپ هابه ترتیب روشن میشن.آنها نگاشون رو شماره ها بود تا به آخرین شماره رسیدبعد شماره ها بالعکس رو به پایین روشن شدند سرانجام در باز شد و یه دختر 24ساله خوشگل بور از اون اومد بیرون . پدر در حالیکه چشاشو از دختربرنمی داشت آهسته به پسرش گفت :برو مادرتو بیار

رقص روی سیم های خاردار ....

سحر — Mon, 30 Apr 2012 09:44:25 GMT

رقص روی سیم های خاردار

قابله پرستیدن

- خُب. به سلامتی رتبه ت هم که زیر دو هزار شده. چی قبول شدی؟

: مامایی.

- مّاااامایــــــــــی؟؟؟!!!؟؟؟

: بله.

- خُب حتما قسمتته دیگه. ایشالا زود تموم میشه راحت میشی.

: قسمت؟ انتخاب یازدهمم بود!

همیشه از خودم می پرسیدم اگر این رشته را قبول نمی شدی دوست داشتی چی قبول بشوی؟ ترم اول جواب می دادم پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی! ترم آخر دیگر نمی توانستم جوابی به خودم بدهم. ترم آخر حس می کردم هیچ رشته ای نیست که دوست داشته باشم بخوانمش. هیچ کاری نیست که بخواهم انجام بدهم و واقعا لذت ببرم. بعد از آن فهمیدم بهترین رشته ای که می توانستم بخوانم همین بوده است. رشته ای که زیاد لازم نباشد وقتم را بگذارم و خودم را بکشم درس بخوانم. رشته ای که می توانستم بیشتر وقتم را به ادبیات بدهم و درعین حال چیزهایی را یاد بگیرم که حداقل به درد خودم می خورد. رشته ای که یک عالمه تجربه ی جدید را برایم به وجود آورد. دنیای جدیدی که خیلی ها آن را ندیده اند و نخواهند دید. کلی خاطره ی جالب و به دردنخور(!!) دارم که می توانم تا فردا صبح برایتان تعریف کنم.

اولین بچه ای که به دنیا آمدنش را از نزدیک دیدم و هی بغضم را خوردم و خوردم.

اولین بچه ای که خودم کمکش کردم به دنیا بیاید. لیز می خورد توی بغلم و با آن چشم های پف کرده اش زل زده بود توی چشم هایم.

اولین باری که زنی را بغل کردم و همراهش گریه کردم. زنی که بچه ی مرده اش را به دنیا آورده بود.

الان که دارم اینها را می نویسم خاطرات و صورت ها و صداها دور سرم می چرخند. دست های کوچک، چشم های پف کرده، صدای جیغ، خون، لبخند، درد، اکسیژن، کبودی لب ها، قرص های جلوگیری، ویال های واکسن، نقاشی بچه ها، بند ناف، اثر دو تا پای کوچک روی پرونده، . . .

به خانم خدمتکار گفتم شما برید، خودم لباسش می کنم.

گفتم: می خواستی خودکشی کنی که بند نافت رو چهار دور، دور گردنت پیچونده بودی؟

فقط نگام می کرد.

گفتم: تو که اینقدر کوچولویی، این قدر وزنت کمه، اینقدر خودت و مامانت رو اذیت کردی تا به دنیا بیای، تو که می تونستی زنده نباشی! می تونستی! چرا به دنیا اومدی؟

چنگ زد و انگشتم رو محکم چسبید... دیگه هیچ چی نگفتم. هیچ چی!

■

«هنگامی ‌که آن خانم مهربان از طرف سازمان حمایت کودک به دیدن ما آمد و مثل دیگران از ما پرسید: چرا ما این‌همه بچه داریم؟ زنم، که آن ‌روز خلق خوشی نداشت، صادقانه و بی‌غل و غش جواب داد: اگر وضع مالی ما اجازه می ‌داد شب‌ها به سینما می‌رفتیم... ولی حالا که پول نداریم شب می‌خوابیم و بچه‌ها هم دنیا می‌آیند.» کودک/ آلبرتو موراویا

■

نمی دانم جریان از چه قرار بود. هرچه بود مربوط به گذشته بود. آن موقعی که مامان و بابایمان با هم خوابیدند و بعد ما به دنیا آمدیم و خلاصه اینکه الان زنده ایم و باید زندگی کنیم.

دلم می خواهد این شعر قدیمی را بخوانید. شعری که توی کتابم هست، کتابی که توی نمایشگاه نیست، توی بغلم هم نیست...

توی مغزت صدای حرکت کارد

توی بینی ت بوی همبرگر

غصّه/ افتاده در دلت آشوب

[حرکت بچّه در فضای کِدر]

میز چوبی... و پایه ی لقـّش

سمت دیوار ِ تا کمر کاشی

چادرت را کشیده ای روی ِ

صورتت، تا غریبه تر باشی

ساک خالی کنار صندلی ات

دسته ای پول توی پاکت باز

که به سمتم یواش هُل دادیش

مثل ترس از نگفتن ِ یک راز

لقمه را می جوی، پر از تردید

- «فکرکن! واقعاً نمی خواهیش؟»

توی مغزم صدای حرکت آب

[تـُنگ در فکر آخرین ماهیش]

ماهی زنده زنده زیر ِ تیغ

ماهی تکـّه تکـّه توی ِ خون

حذف کوچکترین هجای ِ بند

حذف یک بند خسته از قانون

فش فش گاز روی نوشابه

پَرش ِ فکرهای سردرگم

دل به دریا زدن، به آشوبش

کشتن ِ بچّه

- «بچّه ی چندم؟!»

■

قلوه سنگی جلوی عقربه بود

مثل بغضی که گیر کرده به شک

خلائی شد میان فکر دو زن

درک هستی ِ آدمی کوچک

■

باز برگشت زندگی به خودش

کارد دنبال کرد حرکت را

بعد آرام و بی صدا برداشت

یک زن از روی میز پاکت را

فروشنده دوره گرد

زهرا — Fri, 27 Apr 2012 17:34:40 GMT

حکیمی جعبه‌اى بزرگ پر از مواد غذایى و سکه و طلا را به خانه زنى با چندین بچه قد و نیم قد برد.
زن خانه وقتى بسته‌هاى غذا و پول را دید شروع کرد به بدگویى از همسرش و گفت:
شوهر من آهنگرى بود که از روى بى‌عقلى دست راست و نصف صورتش را در یک حادثه در کارگاه آهنگرى از دست داد و مدتى بعد از سوختگى علیل و از کار افتاده گوشه خانه افتاد تا درمان شود.
وقتى هنوز مریض و بى‌حال بود چندین بار در مورد برگشت سر کارش با او صحبت کردم ولى به جاى اینکه دوباره سر کار آهنگرى برود مى‌گفت که دیگر با این بدنش چنین کارى از او ساخته نیست و تصمیم دارد سراغ کار دیگر برود.
من هم که دیدم او دیگر به درد ما نمى‌خورد برادرانم را صدا زدم و با کمک آن‌ها او از خانه و دهکده بیرون انداختیم تا لااقل خرج اضافى او را تحمل نکنیم.
با رفتن او ، بقیه هم وقتى فهمیدن وضع ما خراب شده از ما فاصله گرفتند و امروز که شما این بسته‌هاى غذا و پول را برایمان آوردید ما به شدت به آنها نیاز داشتیم.
اى کاش همه انسان‌ها مثل شما جوانمرد و اهل معرفت بودند!
حکیم تبسمى کرد و گفت: حقیقتش من این بسته‌ها را نفرستادم. یک فروشنده دوره‌گرد امروز صبح به مدرسه ما آمد و از من خواست تا اینها را به شما بدهم و ببینم حالتان خوب هست یا نه!؟ همین!
حکیم این را گفت و از زن خداحافظى کرد تا برود.
در آخرین لحظات ناگهان برگشت و ادامه داد: راستى یادم رفت بگویم که دست راست و نصف صورت این فروشنده دوره گردهم سوخته بود.

چقدر بعضی وفتا آدم دلش میخواد به بعضیا این رو بگه:

فرزانه — Fri, 20 Apr 2012 12:53:13 GMT

سلامِ مرا به وجدانت برسان
و اگر بیدار بود
بپرس
چگونه شب ها را آسوده می خوابد!!!!

چسب زخم!!!

مهتاب — Fri, 13 Apr 2012 15:33:28 GMT

از یکی پرسیدن آخرین باری که سینما رفتی کی بود؟

گفت 11 سال پیش.

پرسیدن آخرین باری که فوتبال دیدی کی بود؟

گفت 9 سال پیش.

پرسیدن آخرین باری که موسیقی گوش کردی کی بود؟

گفت 20 سال پیش تصادفی توی تاکسی اونم یه کم.

گفتن ببخشید شما کارشناس مسائل جوانان نیستین؟!

گفت چرا اتفاقا، هستم!

یکی داشت میگفت من عدد نمیشناسم. رقم بلد نیستم.

آمار برام کشکه و با نمودار در حد شیر یا خط برخورد میکنم...

بهش گفتن ببخشید نشناختیمتون که از مدیران مهم اقتصادی هستید.

معانی اسامی کشورها

سپیده — Wed, 11 Apr 2012 23:03:11 GMT

سلام دوستان:

این مطلبو خوندم و واسم جالب بود فکرکردم شاید واسه شماها هم جالب باشه و به دردتون بخوره.امیدوارم خوشتون بیاد.

آرژانتین: سرزمین نقره (اسپانیایی)

آفریقای جنوبی: سرزمین بدون سرما / آفتابی جنوبی (لاتین، یونانی)

آلبانی: سرزمین کوه نشینان

آلمان: سرزمین همه مردان یا قوم ژرمن (فرانسوی، ژرمنی)

آنگولا: از واژه نگولا که لقب فرمانروایان محلی بود

اتریش: شاهنشاهی شرق (ژرمنی)

اتیوپی: سرزمین چهره سوختگان (یونانی)

ازبکستان: سرزمین خودسالارها (سغدی، ترکی، فارسی دری)

اسپانیا: سرزمین خرگوش کوهی (فنیقی)

استرالیا: سرزمین جنوبی (لاتین)

استونی: راه شرقی (ژرمنی)

اسکاتلند: سرزمین اسکات ها (لاتین)

افغانستان: سرزمین قوم افغان (فارسی)

اکوادور: خط استوا (اسپانیایی)

الجزایر: جزیره ها (عربی)

السالوادور: رهایی بخش مقدس (اسپانیایی)

امارات متحده عربی: شاهزاده نشین های یکپارچه عربی (عربی)

اندونزی: مجمع الجزایر هند (فرانسوی)

انگلیس: سرزمین پیر استعمار (ژرمنی)

اوروگوئه: شرقی

اوکراین: منطقه مرزی (اسلاوی)

ایالات متحده امریکا: از نام آمریگو وسپوچی دریانورد ایتالیایی

ایتالیا: شاید به معنی ایزد (یونانی)

ایران: سرزمین آریایی ها٬ برگرفته از واژه «آریا» به معنی نجیب و شریف

ایرلند: سرزمین قوم ایر (انگلیسی)

ایسلند: سرزمین یخ (ایسلندی)

باهاما: دریای کم عمق یا ریشدارها (اسپانیایی)

بحرین: دو دریا (عربی)

برزیل: چوب قرمز

بریتانیا: سرزمین نقاشی شدگان (لاتین)

بلژیک: سرزمین قوم بلژ از اقوام سلتی، واژه بلژ احتمالاً معنی کیسه می داده

بلیز: یا از نام دزدی دریایی به نام والاس یا از واژه ای بومی به معنای آب گل آلود

بنگلادش: ملت بنگال (بنگلادشی)

بوتان: تبتی تبار

بوتسوانا: سرزمین قوم تسوانا

بورکینافاسو: سرزمین مردم درستکار

بولیوی: از نام سیمون بولیوار مبارز رهایی بخش آمریکای لاتین

پاراگوئه: این سوی رودخانه

پاکستان: سرزمین پاکان (فارسی دری)

پاناما: جای پر از ماهی (زبان کوئِوا)

پرتغال: بندر قوم گال از اقوام سلتی (لاتین)

پورتوریکو: بندر ثروتمند (اسپانیایی)

تاجیکستان: سرزمین تاجیک ها (فارسی دری)

تانزانیا: این نام از همامیزی تانگانیگا سرزمین دریاچه تانگا + زنگبار گرفته شده

تایلند: سرزمین قوم تای

ترکمنستان: سرزمین ترک + ایمان = ترکیمان = ترکمان = ترکمن سرزمین ترک هایی که مسلمان شده اند (مربوط به سده های آغازین اسلام)

ترکیه: سرزمین قوی ها (ترکی با پسوند عربی)

جامائیکا: سرزمین بهاران

جیبوتی: شاید به پادری بافته از الیاف نخل می گفتند (زبان آفار)

چاد: دریاچه (زبان بورنو)

چین: سرزمین مرکزی (چینی)

دانمارک: مرز قوم "دان"

دومینیکن: کشور دومینیک مقدس (اسپانیایی)

روسیه: کشور روشن ها، سپیدان

روسیه سفید / بلاروس: درخشنده روس / سفید روسی

رومانی: سرزمین رومی ها

زلاند نو: زلاند جدید (زلاند نام یکی از استان های هلند به معنای دریاست)

ژاپن: سرزمین خورشید تابان (ژاپنی)

سریلانکا: جزیره باشکوه (سنسکریت)

جزایر سلیمان: از نام حضرت سلیمان

سوئد: سرزمین قوم "سوی"

سوئیس: سرزمین مرداب

سودان: سیاهان (عربی)

سوریه: سرزمین آشور (سامی)

سیرالئون: کوه شیر

شیلی: پایان خشکی/ برف

عراق: شاید از ایراک به معنای ایران کوچک (فارسی)

عربستان سعودی: سرزمین بیابانگردان در تملک خاندان خوشبختواژه عرب به معنی گذرنده و بیابانگرد استسعود یعنی خوشبخت.

فرانسه: سرزمین قوم فرانک از اقوام سلتی

فلسطین: یکی از اسامی قدیم رود اردن

فنلاند: سرزمین قوم "فن"

فیلیپین: از نام پادشاهی اسپانیایی به نام فیلیپ

قرقیزستان: سرزمین چهل قبیله قرقیزی

قزاقستان: سرزمین کوچگران قزاقی

قطر: شاید به معنای بارانی (عربی)

کاستاریکا: ساحل غنی (اسپانیایی)

کانادا: دهکده زبان سرخپوستی "ایروکوئی"

کلمبیا: سرزمین کلمب (کریستف کلمب) (اسپانیایی)

کنیا: کوه سپیدی (زبان کیکویو)

کویت: دژ کوچک هندی (عربی)

گرجستان: سرزمین کشاورزان (یونانی)

لبنان: سفید (عبری)

لهستان: سرزمین قوم "له"

لیبریا: سرزمین آزادی

مجارستان: سرزمین قوم مجار (مجاری)

مراکش: مغرب

مصر: شهر، آبادی

مقدونیه: سرزمین کوه نشین ها، بلندنشین ها (یونانی)

مکزیک: اسپانیای جدید (اسپانیایی)

موریتانی: سرزمین قوم مور (لاتین)

میکرونزی: مجمع الجزایر کوچک فراسوی

نروژ: راه شمال

نیجر: سیاه (لاتین)

نیجریه: سرزمین سیاه (لاتین)

نیکاراگوئه: دریای نیکارائو (نام مردم آن منطقه) آگوئه (اسپانیایی)

واتیکان: گرفته شده از نام تپه ای به نام واتیکان (اتروسکی)

ونزوئلا: ونیز کوچک

ویتنام: اقوام "ویت" جنوبی (ویتنامی)

ویلز: بیگانگان (ژرمنی)

هلند: سرزمین چوب آلمانی

هند: پر آب (فارسی باستان)

هندوراس: ژرفناها (اسپانیایی)

یمن: خوشبخت

یونان: سرزمین قوم "یون

بوسه و سیلی !!!!!

آی سودا — Sun, 8 Apr 2012 12:50:50 GMT

بوسه و سیلی

ژنرال و ستوان جوان زیردستش سوار قطار شدند. تنها صندلی های خالی در کوپه، روبروی خانمی جوان و زیبا و مادربزرگش بود. ژنرال و ستوان روبروی آن خانمها نشستند.

قطار راه افتاد و وارد تونلی شد. حدود ده ثانیه تاریکی محض بود. در آن لحظات سکوت، کسانی که در کوپه بودند 2 چیز شنیدند: صدای بوسه و سیلی. هریک از افرادی که در کوپه بودند از اتفاقی که افتاده بود تعبیر خودش را داشت
خانم جوان در دل گفت: از اینکه ستوان مرا بوسید خوشحال شدم اما از اینکه مادربزرگم او را کتک زد خیلی خجالت کشیدم
مادربزرگ به خود گفت: از اینکه آن جوانک نوه ام را بوسید کفرم درامد اما افتخار میکنم که نوه ام جرات تلافی کردن داشت
ژنرال آنجا نشسته بود و فکر کرد ستوان جسارت زیادی نشان داد که آن دختر را بوسید اما چرا اشتباهی من سیلی خوردم
ستوان تنها کسی بود که میدانست واقعا چه اتفاقی افتاده است. در آن لحظات تاریکی او فرصت را غنیمت شمرده که دختر زیبا را ببوسد و به زنرال سیلی بزند .

نتیجه: زندگی کوپه قطاری است و ما انسانها مسافران آن. هرکدام از ما آنچه را می بینم و می شنویم بر اساس پیش فرضها و حدسیات و معتقدات خود ارزیابی و معنی می کنیم. غافل از اینکه ممکن است برداشت ما از واقعیت منطبق بر آن نباشد.
ما میگوییم حقیقت را دوست داریم اما اغلب چیزهایی را که دوست داریم، حقیقت می نامیم

تولد های جالب...

سحر — Wed, 4 Apr 2012 20:41:03 GMT

دوست داشتی جای اینا میبودی؟؟؟؟؟

۱۰ تولد جالب و عجیب در دنیا...

روز تولد هر انسانی از روزها ی مهم زندگی او به حساب می آید. و هر تولد می تواند گفتنی های بسیاری برای اطرافیان یک انسان داشته باشد. اگر این اتفاق به نحو شگفت آور هم رخ دهد گفتنی های آن روز بیشتر خواهد کرد.

1. زنی که سه فرزند خود را در روزهای 10/10 2010 و 9/9/2009 و 8/8/2008 به دنیا آورده است!
خانواده میشیگان تولد فرزندان خود را که به ترتیب دختر بزرگشان در تاریخ 10.10.10 و سپس پسرشان را در تاریخ 09.09.09 برگزار می کنند اما در عین ناباوری دختر و فرزند سوم آنان در تاریخ 08.08.08 به دنیا می آید. اتفاقی که در هر 50 میلیون نفر برای یک نفر ممکن است اتفاق بیافتد.

2. نوزادی که در ساعت 11:01 در تاریخ 01/11/2011 به دنیا آمده است!
خانمی در مینستوتای آمریکا فرزندش را دقیقا در ساعت 11 و یک دقیقه روز سه شنبه در تاریخ 1/11/2011 به دنیا می آورد. تصاویر ضبط شده از لحظه تولد این نوزاد نیز این امر را تایید می کند که وی دقیقا در ساعت مورد اشاره به دنیا آمده است.

3. دو خواهر دو قلویی که در یک روز و در یک بیمارستان صاحب فرزند شده اند.
این دو خواهر دو قلو که با یکدیگر بسیار صمیمی بودند بهترین لحظه زندگی خود را با هم سهیم شدند. فاصله تولد فرزندان این دو خواهر دوقلو تنها 14 دقیقه بوده است.

4. پنج عضو یک خانواده صاحب یک تاریخ تولد هستند.
در یک اتفاق عجیب و از روی شانس و یا یک برنامه تصادفی پنج نفر از اعضای یک خانواده در یک تاریخ به دنیا آمده اند. کوچکترین عضو این خانواده که هم اکنون میلا نام دارد در تاریخ 29 مارچ همچون سایر اعضای خانواده اش به دنیا آمده است.

5. زنی که خود برای به دنیا آوردن فرزندش به تنهایی اقدام به سزارین کرد
خانم اینس رامیز تنها زنی است که شخصا اقدام به سزارین کرده و این کار را با موفقیت به پایان برده است. او که به علت فقر و دوری مسافت از اولین درمانگاه آن هم در گذر از راه های سخت العبور ، مجبور به این کار شده بود در زیر تنها نور مهتاب شب و در شبی سخت این اتفاق را به صبح می رساند، و زمانی که کمک به وی می رسد او هوشیار در کنار نوزاد به دنیا آمده اش دراز کشیده بود.

6. زنی که سه ساعت پس از تشخیص باردار بودن وی، فرزندش را به دنیا آورد
در تمام طول بارداری بلیندا ویت با مراجعه به بیمارستان محلی از ناراحتی و حال خود شکایت داشت، اما پزشکان بیماری او را یک ورم مزمن تشخیص داده بودند. تا شب به دنیا آمدن دختر کوچک سالم آن ها می رسد. در آن زمان هم پزشک تشخیص بارداری سه ماه را می دهد. در حالی که سه ساعت پس از این تشخیص نوزاد سالم دختر به دنیا می آید. البته این امر برای بلیندا بسیار غیر منتظره و شوک آور بود.

7. دو قلو هایی که تنها به فاصله یک دقیقه از هم به دنیا آمده اند اما در سالی متفاوت
یک زوج جوان آمریکایی در آخرین دقایق تحویل سال 2010 میلادی صاحب فرزند پسر خود شدند. در حالی که در آغاز سال 2011 پسر دوم این زوج به دنیا آمد. ساعت 11:59 شب آخر سال مدیسون کارین به دنیا آمد و در ساعت 12 همان شب یعنی در ورود به سال 2011 آیدن اورت به دنبال برادرش پا به این دنیا گذاشت.

8. مادری که اول صاحب یک فرزند ،سپس دوقلو و پس از آن سه قلو می شود
جالب تر از آنچه که به دنیا آوردن این فرزندان داشته است ، رعایت توالی این حادثه نیز هست.

9. زوجی که دوبار صاحب فرزندان دوقلو آن هم دوقلو های سیاه و سفید پوست شدند
فرزندان این زوج انگلیسی یک بار با وجود تفاوت در رنگ پوست و چشمانشان تعجب و شگفتی بسیاری را بر انگیخته بودند. اما به دنیا آمدن مجدد فرزندان دوقلوی آنان برای بار دوم تنها نکته متعجب کننده برای آنان نبود، که تکرار تفاوت نوزدان دوقلو به همان شکل در رنگ پوست و رنگ چشمان بیش از گذشته آنان را شگفت زده کرد.

10. مادری که فرزندی تقریبا در اندازه خود به دنیا آورد
استیسی هرالد که خود از بیماری کوتولگی رنج می برد ، فرزندی سالم به دنیا آورد که چندان اندازه قدش با مادرش تفاوت نمی کند.