به سختی خودش را از تاکسی بیرون می‌کشد، دو نفر پیاده می‌شوند تا به او کمک کنند، زیرچشمی نگاهشان می‌کند: "ببخشید، شرمنده‌ام، باعث زحمت شدم...".

با گفتن این جمله‌ها روی ویلچیرش می‌نشیند و با قدرت چرخ‌ها را می‌گرداند، می‌خواهد به پیاده‌رو برود اما از پل خبری نیست! چرخ را می‌چرخاند، در عرض خیابان به جلو میراند...

 سلام دوستان .اول بگم این مطالب بدون هیچ قصد و قرضی نوشته شده شاید بعضی هاتون به این معتقد باشین که برای دونستن این مطالب زود باشه اما من فکرمیکنم ما اگه خیلی چیزهارو از طرز برخورد اقایون بدونیم دراینده کمتر دچار مشکل می شیم.لطفا کاملا عادلانه مطلب رو بخونین نه بادید اینکه خانوم هستید.امیدوارم مفید باشه

شایع ‌ترین شکایت زنان از مردان: او اصلاً حرف نمی‌زند!

به نظر می‌رسد که خانم‌ها در همه جا از یک چیز مردها شکایت دارند: "او اصلاً احساساتش را ابراز نمی‌کند! هیچوقت نمی‌گوید چه حسی دارد!
بگذارید برایتان بگوییم که چرا بیشتر مردها دوست ندارند احساساتشان را مطرح کنند و اینکه چرا این یک نقطه مثبت برای آنهاست.

                 دوست عزیزم روزت مبارک 

 «هستی»، نگاه ژرف تو را می‏طلبد؛ تو را که «دانشجو»یی وقدرت اول دانشگاه

پس به خودت افتخار کن

تو ای دانشجو...

انگشت به هر پنجره‏ای بزنی، توان گشودنش را خواهی داشت. خورشید برای نور شدن تو را کمک می‏کند؛ اگر صفحات خاک گرفته ذهنت را ورق بزنی و روشن بیندیشی. پشت صندلی‏های جوانی نشسته‏ای و می‏آموزی آنچه را برای فردایی رها نیاز خواهی داشت.
سرزمینت با هر نفس‏های مشتاق تو جوانه خواهد داد؛ وقتی بهارانه، سبز نفس می‏کشی. 

قلب تپنده دانشگاه... 

دستت را بلند کرده‏ای؛ هزار سؤال در ذهنت به هم پیچیده است. گلویت بوی بهارهای در راه می‏دهد. شکوفه داده‏ای، شکفته ای، قد کشیده‏ای. بزرگ‏تر از خودت فکر می‏کنی. روزها را به سرانگشت پرسش‏گری‏هایت ورق می‏زنی و می‏کاوی، دانش، چراغ راه توست. انتهای جاده‏ای که در آن قدم می‏زنی، جز سر بلندی کشورت نیست؛ پس محکم‏تر گام بردار. 

بارها  گفته ام  و  بار دگر  میگویم                 که من دل شده این ره نه به خود می پویم    

در پس  آینه  طوطی  صفتم  داشته اند          آن چه  استاد  ازل  گفت  بگو  می گویم

من اگر خارم و گر گل چمن ارایی هست        که از آن دست که او می کشدم می رویم     

دوستان عیب من عاشق بی دل   مکنید         گوهری دارم  و  صاحب نظری  می جویم    

گرچه با دلغ ملمع می گلگون عیب است        مکنم  عیب کز او  رنگ  و  ریا  می شویم  

خنده و گریه ی عشاق ز جایی دگر است       می سرایم  به  شب  و  وقت  می  مویم   

                                          حافظم  گفت  که  خاک  در  میخانه  مبوی 

                                           گو مکن عیب که من مشک ختن می بویم

آنقدر زمین خورده ام که بدانم
برای برخاستن
نه دستی از برون
که همتی از درون
لازم است
حالا اما
نمی خواهم برخیزم
می خواهم اندکی بیاسایم
فردا
برمی خیزم
وقتی که فهمیده باشم چرا
زمین خورده ام

www.persian-star.com

جنین انسان از ۶ ماهگی به بعد به یک انسان احساسی بدل خواهد گشت.
* از ۴ ماهگی به بعد  چنانچه شکم مادر مقابل نور شدیدی قرار گیرد جنین دستانش را مقابل صورتش خواهد گرفت تا مسیر نور را سد کند!
* جنین انسان از هفته ۲۰ م به بعد قادر است مانند یک انسان بالغ درد را حس کند. اما یک جنین ۸ هفته ای نیز قادر به احساس درد است. چنانچه کف دست یک جنین را با یک شیء نوک تیز فشار دهیم، جنین دهانش را باز کرده و دستش را نیز میکشد!
!

سلام به همه وبلاگ نویسان مامایی۹۰ 

به عنوان مدیر وبلاگ اول تشکر میکنم از همگی تون بخاطر مطالب جالب و پرطرفداری که میزارید. 

اما بدلیل نظر خیلی از دوستان بهتره جو وبلاگ کمی علمی شده تا بتونیم در مباحث علمی و مربوط به درسمون از هم کمک بگیریم. 

 و وبلاگ نویسی ما تنها جمبه ی سرگرمی نداشته باشد. 

شما میتونید با بیان سوالاتتون در مورد درسهای تخصصی یا عمومی نظر دانشجویان  ترمهای بالاتر رو بپرسید. 

تا این فضای مجازی علاوه بر نقد وشوخی؛ آموزنده وکمک کننده به پیشرفت تحصیلیمون نیز باشد.  

ممنون

من دلم می خواهد خانه ای داشتم پر دوست .. کنج هر دیوارش دوستانم بنشینند آرام..  گل بگو گل بشنو .. هر کسی می خواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد.. یک سبد بوی گل سرخ به ما هدیه دهد .. شرط وارد گشتن شستشوی دل هاست .. شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست .. بر درش برگ گلی می کوبم .. با قلم سبز بهار می نویسم ای یار خانه دوستی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر خانه دوست کجاست؟؟

نمیدونم چی بگم!!!!!!!!!!! فقط نخواه که بگم حسودیم نشد!!!!