دوست داشتی جای اینا میبودی؟؟؟؟؟

  ۱۰ تولد جالب و عجیب در دنیا...

چرا مادرمان را دوست داریم؟   

 چون....

مادر تنها کسی است که میتوانی تمام فریادهایت را بر سرش بکشی و مطمئن باشی که هرگز انتقام نمی گیرد...

سلام به بچه های گل مامایی ۹۰ 

بابت تاخیر واقعا عذر میخوام 

خیلی وقت بود قول یه قالب قشنگ و متناسب با رشته خودمون رو بهتون داده بودم 

امیدوارم مورد پسند باشه 

سلام دوستان.یک ترم با همه ی زیبایی ها و زشتی هاش با همه ی سختی ها و مشکلاتش و شاید راحتی هاش گذشت.امتحانات واقعا واسه بعضی ها نفس گیر بود و خب خیلی ها هم خدا رو شکر نتیجه شون رو گرفتن.راستش ما همه انتظارمون از خودمون بیش از حده.یعنی هرنمره ای که بگیریم بازم انتظار بیشتر از اون رو داریم.به هر حال خسته نباشیدُهرچی بود چه خوب و چه بد گذشت.اما به نظر من ما علاوه بر امتحاناتی که از طرف دانشگاه گرفته شد باید ببینیم توی امتحان خودمون از خودمون چیکار کردیم؟درس انسان شدن رو پاس کردیم یانه؟می دونم شاید خیلی از عزیزانی که این مطلب رو می خونن حرفای منو مسخره کنن نظرشون برام قابل احترامه و خوشحال می شم نظرشونو بخونم.شاید خیلی هاتون هم بگین جو گیرم بازم حرفتون قابل احترامه اما این واقعیتیه که من توی اولین نوشته ای که گذاشتم هم گفتم که ما نیومدیم دانشگاه تا روزها رو همین طور بگذرونیم و درس بخونیم و ترم هارو پشت سرهم تموم کنیم.اومدیم تا به چیزای بزرگتر و قشنگ تر که ارزش فکر کردن داره فکر کنیم و اگر فکر می کنیم هنوز یه قسمت هایی از کارامون لنگ می زنه اصلاحش کنیم.کاش منو و امثال من یکمی فراتر از دنیای مادی و آدماش فکر کنیم.یه سوال:شما هدفتون از اینکه اومدین دانشگاه و درس می خونین چیه؟منظورم اینه که وقتی به این فکر می کنین که فارغ التحصیل شدین و باید وارد بازار کار شین به چی فکر می کنین؟چی توی ذهنتون می گذره.لطفا جواب این سوال رو بدین بعد از این که جواب هاتون رو خوندم منم ایشالا نظرمو می ذارم 

موفق باشید دوستان    ببخشید اگه حوصله تونو سر بردم.

     اول یه سلام و خسته نباشید حسابی برای امتحانایی که چه خوب و چه بد گذروندیم 

آرزو دارم با بارش هر دونه از برف زمستونی یه غم از رو دلت کم بشه دوست خوبم... 

******

دوم تبریک برای شروع ترم جدید به همه دوستان بخصوص دوستان ترم بهمنی 

سوم یه سوال:از شرایط و جو دانشگاه تو زمان امتحانات راضی بودین؟

روزی، در مجلس ختمی، مرد متین و موقری که در کنارم نشسته بود و قطره اشکی هم در چشم داشت، آهسته به من گفت: آیا آن مرحوم را از نزدیک می شناختید؟ گفتم: خیر قربان! خویشِ دور بنده بوده و به اصرار خانواده آمده ام، تا متقابلا، در روز ختم من، خویشان خویش، به اصرار خانواده بیایند.
. حرفم را نشنید، چرا که می خواست حرفش را بزند. پس گفت: بله... خدا رحمتش کند! چه خوب آمد و چه خوب رفت. آزارش به یک مورچه هم نرسید. زخمی هم به هیچکس نزد. حرف تندی هم به هیچکس نگفت. اسباب رنجش خاطر هیچکس را فراهم نیاورد. هیچکس از او هیچ گله و شکایتی نداشت. دوست و دشمن از او راضی بودند و به او احترام می گذاشتند... حقیقتا چه خوب آمد و چه خوب رفت... گفتم: این، به راستی که بیشرمانه زیستن است و بیشرمانه مردن.

روزی از دانشمندی ریاضیدان نظرش را درباره انسانیت پرسیدند

در جواب گفت اگر زن یا مرد دارای اخلاق باشد

نمره ۱ میدهم

اگر دارای زیبایی هم باشد یک ۰ جلوی عدد یک میگذارم:۱۰

اگر پول هم داشته باشد یک ۰ دیگر جلوی عدد ۱۰ میگذارم:۱۰۰

اگر دارای اصل و نسب هم باشد یک ۰ دیگر جلوی ۱۰۰ میگذارم:۱۰۰۰

ولی اگر زمانی عدد ۱ رفت(اخلاق) چیزی به جز ۰ باقی نمی ماند:۰۰۰

و ۰ هم به تنهایی هیچ است و آن انسان هیچ ارزشی ندارد!!!